| Profil de CORRECHOUSOCorrechouso Para O MundoPhotosBlogListes | Aide |
|
11 juin O CASTELO E O PARADOR DE MONTERREI O CASTELO
Por este fermosísimo castelo do século XV, pasaron varias linaxes :os Ulloa, os Zúñiga, os Viedma, Fonseca, Acebedo a por último os Duques de Alba. Na Idade Media, o conde de Monterrei dominaba dende alí tódolos seus vasallos.
Conta con tres recintos diferenciados cun estado de conservación bastante bo e coa iglexa parroquial de Sta María.
Dominando todo o val, érguese maxestuoso. Esa posición permite comtemplar unhas fermosas vistas dende o alto da súa torre maior. Está rodeado de viñedos propiedade de xente moi importante como o diseñador de moda Roberto Verino.
O PARADOR DE MONTERREI.
Nada mellor para comtemplar á vez o castelo e todo o val que o fermoso Parador de Monterrei. Alí, únense os elementos enxebres, unha gastronomía típica galega e as comodidades que satisfacen as máis grandes esixencias. Con aires de Pazo Galego e nun entorno envidiable.
Para máis información e reservas, pincha na seguinte imaxe:
VERÍN E COMARCA VERÍN
A dezasete kilómetros de Laza e a uns 25 de Correchouso, Verín ofrece todo o que se pode esperar dunha cidade. Vixiada perennemente polo castelo de Monterrei, a escasa distancia da fronteira con Portugal,con numerosísimos atractivos, Verín é o punto de referencia e encontro de toda a comarca que engloba. Cunha oferta de servizos moi numerosa.
INSTALACIÓNS E SERVIZOS
Verín conta cun Hospital e centro de especialidades, centro de saúde, numerosas farmacias, e medicina privada.
Por outro lado temos un polideportivo con piscina cuberta, as piscinas municipais, unha praia fluvial,
e unha oferta numerosísima de supermercados, tendas de roupa, electrodomésticos, móbeis e todo aquelo que se poida necesitar.
AS FEIRAS
Tres veces ó mes, Verín ferve.O día 3, o 11 e o 23. O mercado ó redor da praza atrae a moita xente que non só busca unha boa compra senón tamén atoparse cos coñecidos, charlar con eles....e se se tercia tomar o pulpo.
AS FESTAS
Ou quizás mellor sería falar da FESTA RACHADA. Pola súas características Verín recolle a tódala xuventude dos arredores e un número cada vez máis numeroso de xente de Portugal en busca de diversión.... e non falla nas espectativas, de novo o redor da Praza está cheo de pubs cunha oferta variada en canto a música , que últimamente se amplía polas rúas cercanas. Tamén as discotecas , a última hora da noite (ou sería mellor decir á primeira da máñá) chaman á xente con oferta de espectáculos diversos. Pero as festas locais por excelencia son o Entroido de Verín e o Lázaro . A primeira máis universal, a segunda máis recollida , pero ambas cheas de atractivos. O Entroido en Verín comeza ca gran festa das mulleres, sí, sí, só das mulleres o xoves de Comadres. Cea e diversión só para mulleres ....o encanto desta noite en Verín é que saen as avoas, as nais, as sogras, as tías, as fillas, as sobriñas.....e algún que outro que non se quere perder tal escaparate de "femias" e se disfraza de muller (alguén lles debería explicar que muller non é igual que "puta"....porque máis ven van do segundo...)Tomada por mulleres, Verín vibra.........vibra de verdade.
Os cigarróns son a figura dominante do entroido, eles dirixen os desfiles , moi chamativos, e os seus cencerros son a música ambiental tamén no Entroido de Verín.
O Lázaro, sete semanas despois co entroido (pra dar tempo a recuperarse) é outra festa chea de música, marcha, e xogos para os máis pequenos.
Por último destacar as festas que surxen en Verín no verán, entre as que destaca a "Batukada" (unha reminiscencia do entroido, para todos aqueles que naquelas fechas non poden acudir ) ou o festival folk .
ONDE COMER E DORMIR
A oferta é moi amplia, hoteis, parador, pensións e moitísimos restaurantes. Aquí eu destaco os que para mín son máis atractivos: Para dormir, o Parador, á beira do castelo de Monterrei ou o Hotel Restaurante "O Gallego". Para comer, ademais deses dous tamén me parece destacable
MÁIS INFORMACIÓN NO SEGUINTE ENLACE
9 juin LAZA ,O NOSO AXUNTAMENTOLAZA
LAZA É A NOSA VILA MÁIS CERCANA. CONSERVA A TRANQUILIDADE RURAL E O CONTACTO DIRECTO COA NATURALEZA E TEN Á VEZ TÓDOLOS SERVIZOS: AXUNTAMENTO, CENTRO DE SAÚDE, FARMACIA, COLEXIO "O CASTIÑEIRO" (HASTA SEXTO DE PRIMARIA), VARIAS TENDAS, BANCOS, UNHA PISCINA NATURAL , UN POLIDEPORTIVO, UN ALBERGUE DE PEREGRINOS E POR TER, INCLUSO TEN UNHA BASE DE HELICÓPTEROS DE EXTINCIÓN DE INCENDIOS.
FESTAS
A festa por excelencia en Laza é o entroido....en realidade non se vive como unha festa normal , senón con verdadeira devoción. Os peliqueiro
s son os mandamáis do entroido, eles mantén o orden e pon a música máis especial eses días. As formigas, o luns , son as responsables de que Laza se poña a rebentar de xente de tódolos lugares, a morena, a bica do peliqueiro, o folión ......todo vale para perdernos entre a xente, porque se algo caracteriza ó entroido de Laza é que te sumerxe na festa, te integra, non eres un mero espectador. Outra festa , de non tanta sona, pero tan cargada de elementos da tradición do pobo é o SANTO CRISTO (1 de maio), nesa festa hai una fermosa procesión a través dos cruceiros do pobo, en cada cruceiro os danzantes deléitannos coas súas danzas, preside a procesión un Adán e unha Eva , a identidade desta última é un dos segredos mais guardados, só se sabe ese mesmo día. Está obligada a non lle rir as gracias ó Adán ,cousa a veces moi difícil.O sinal de que está a punto de comenzar a festa é o "maio" plantado enfrente do axuntamento.
O SAN XOAN, a NOITE CELTA, son outras celebracións na vila.
ACTIVIDADES DE OCIO E TEMPO LIBRE
A variada orografía do axuntamento fan que o sendeirismo, o ciclismo , as rutas sean moi variadas, abundantes e atractivas.
A ruta de Travesa, a ruta da Armada, a pista do Marroquí, a ruta das minas, a Vía da Prata, o val do Támega......
En canto a outras diversións, contamos co polideportivo (pódese alquilar por horas ), as piscinas naturais no río, un campo de fútbol con herba natural ....
Para repoñer forzas , un novo restaurante "Casa Elena" a tres Km se chega de Laza, en Souteliño, ademais dos restaurantes da misma vila.
E xa para dormir conta Laza cun albergue de peregrinos, unha casa rural, e unha pensión....ademais de ofrecer alugueres particulares.
Algún Axuntamento de Laza: 988 42 20 02
Protección Civil de Laza: 988 42 21 12
Centro de saúde: 988 42 22 17
Complexo "O Rebentón": 988 42 20 61
Casa rural "O Boutallón": 988 41 41 72
Albergue de peregrinos: 988 42 21 12
LINKS CON MÁIS INFORMACIÓN DE LAZA
19 mai NOVEDADESiiiiiiiiiiiiiiiiiii NUEVO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...HISTORIA DEL PUEBLO A TRAVÉS DE SUS GENTES:entrevista a Consolación.
....LA CARACOCHA DEL CASTAÑO: la queimada,diccionario sexual gallego.
....CONCURSO: después del primer intento, el sábado pondremos de marcha el concurso. Aparecerá una foto de la cual habrá que adivinar el lugar. Participa. .
....CORRECHOUSO PARA EL MUNDO.Ahora la página en español e inglés. .
.....NUEVAS FOTOS DE LAS CASAS Y LAS GENTES.
/ / / / / ██ LEYENDAS Y CUENTOS(((((((PENDIENTE DE TRADUCCIÓN.....DISCULPEN LAS MOLESTIAS)))))
UN MIRADOR AL NAVALLO
O NAVALLO, NUESTROS VECINOS CONCURSOPoño en marcha este concurso , como estaba prometido. As bases son :
1-Aparecerá cada cierto tiempo una foto que debereis identificar,el sitio, o el nombre si lo conocéis o alguna referencia que sirva para corroborar que sí sabéis de qué se trata.
2-La respuesta irá a mi correo javimarnoa@hotmail.com i yo publicaré los resultados fielmente aquí .
3-El primero que acierte tedrrá 10 puntos, el segundo 5, el terceiro 4, el cuarto 3 , el quinto 2 y el sexto 1....es importante ser el primero, pero también puntuar.
4-El ganador tendrá un premio sorpresa y le será entregado el día de la fiesta del pueblo.Recordad que lo importante es participar y sobretodo descubrir Correchouso.
Y la SEGUNDA FOTO ES LA SIGUIENTE..........
Ya podéis contestar el lugar de esta última foto. Ya sabéis el correo javimarnoa@hotmail.com. La anterior era la FUENTE DE LAS QUELLAS,casi llegando a la PONTE (como muchos acertasteis). Seguro que habéis pasado por allí miles de veces, pero claro, fijándoos solo en no pisar las abejas y en el agua que atraviesa el camino.Además de ser una fuente natural , esas piedras que le dan la forma cuadrada tienen una razón de ser, era el lavadero que había antes del de la fuente...sí, allí iban las mujeres (hace unos años era impensable ver a un hombre lavando, y menos en público) a enjabonar la ropa , aunque despues había que ir a aclaralra al río....recuerda mi abuela que a veces el agua estaba tan sucia que se podía cortar, ya que se renueva muy lentamente y de aquellas toda la ropa de Correchouso pasaba por allí. En ese caso el río era la solución (más incómodo) pero más limpio.....eso sí, antes no tenía toda esa hierba alrededor. DIARIO DE CORRECHOUSO
ENCUESTAS DEL MES
Encuesta 1: ¿Cómo valorarías la gestión de la comisión de fiestas en estes últimos años?
Encuesta 2: ¿A quien votarías de los que viven en el pueblo como pedaño/a?
Encuesta: ¿Cómo valorarías al gestión de la comisión de fiestas en estes últimos años? - RESULTADOS Encuesta: ¿A quien votarías de los que viven en el pueblo como pedaño/a? - RESULTADOS HISTORIA DEL PUEBLO A TRAVÉS DE SUS GENTES
A CONSOLACIÓN,memoria viva del pueblo:
¿Cuántos años tienes ?
Teño 91 ,soy ya muy vieja, recuerdo ver nacer a los que ya son abuelos.
Entonces, con 91 años , naciste en el 1915,..cómo era la vida en el pueblo en esa época?
Pues era muy pobre, con mucha falta.No había ni para comer, yo iba con un rebaño de reses desde bien pequeña por eses montes arriba y llevaba solo un bocado de pan para todo el día.Le decía a mi tía que me lo untara con aceite por lo menos que así no me entraba y ella me decía , hijita no puedo, ordeña una cabra y mójalo con eso.
Encima tú eras huérfana de madre y padre ...
Sí, fui muy despreciada,me crió una tía que hizo lo que pudo, mi madre había sido monja y se murió cuando yo tenía 3 años con mucha pena de dejarme en este mundo..........un día cuando estaba jugando en la calle me peleé con un chico y no sé si lo empujé o qué que se fue llorando a casa,carai, apareció su padre tirándome piedras y gritando cómo te atreves a pegar a mi hijo, mi hijo tiene padre y madre, no como tú que no tienes a nadie...jesús, tuve que correr calle arriba y él detrás seguí tirándome piedras, ...fuí muy despreciada, solo mi padrino medió por mí, y mi tía que despues me mandó a aprender a coser y eso me ayudó mucho cuando tuve a mis hijos.
Espera.........no corras tanto, ¿fuíste a la escuela de pequeña?
Sí, fuí, algunos días, hasta que aprendí algunas letras, despues iba cuando podía porque había mucho trabaljo, fue una pena, porque me gustaba y aprendía ben, el maestro siempre me lo decía...
¿Y donde estaba la escuela?
Hubo varias, espera que me acuerde............la primera fué en el fondo del pueblo, como te diré...r, debajo de la casa de José da Barreira, despues también hubo en la casa que es de Luisa de Castor , de Concha y del Sindo, pues allí ibamos y despues ya paso a la escuela, que fué donde fueron miss hijos.
Había mucho trabajo , pero tambien os lo pasábais bien
Síiiiii,se hacía fiesta en cualquier momento, baile ....en mi época había 15 chicos en el pueblo y chicas por ahí andabamos. Estaba uno que tocaba bien la filarmónica e
y cuando los chicos juntaban algo por 15 cadelas tocaba una tarde entera,algunas veces venían chicos a rondar a las chicas de Rebordechao , de Toro, e también los chicos de aquí iban a otros pueblos.
¿Y la ropa? ¿Teniais mocha para cambiar y presumir en las fiestas?
Noooo, teníamos que ir con los zapatos del monte y vestidos teníamos dos justos, se hacían de sábanas, también trabajábamos el liño,mucha falta había, pero como eramos todos iguales estabamos felices...aiii si hubiésemos tenido solo la mitad de lo que hay hoy...mira cuando eran mis hijos pequeños venía el capador a capar los cerdos del pueblo, y había que ponerle una aguita limpia y una toalla para lavar las manos, pues yo no sé de donde me vino, pero teníamos una y no había otra en todo el pueblo y así nos la íbamos pasando por todas las casas para que el capador pudiera ir secando las manos......cuanta falta dios mío, pero qué felicidad también
Y llegó la guerra........
Hay Dios, la guerra, tu abuelo paso tres años en ella , solo vino dos veces y teníamos a Maruja pequeñita...lque él pasaría, una vez llego con toda la ropa llena de sangre y como le daba pena despedirse de nosotras, no nos dijo cuando se iba , me dijo coje a la niña que voy a mear allí abajo , y cuando vi que no venía...me fuí i corriendo y le dejé la niña a mi tía y me eché por el monte arriba a correr y todavía lo pillé, me planté delante del coche y le dije.....oye.....no me vuelvas a hacer esto, de la niña como quieras pero de mí te tienes que despedir.....ay cuanto lloré por él dios mío...
¿Cómo era la vida en esa época sin él?
Muy mala, con pena todo el día, sin dormir bien por las noches pensando lo que estaría pasando e
y con la niña pequeña, sin tener casi conque vestirla . Eso sí, ibamos a cobrar algo al mes por tener el marido en la guerra, a Laza, pero la falta era mucha.
Y volvió con vida...
Gracias a Dios, lo fuí a esperar por la carretera de Laza porque me dijeron que venía y venía delgadito, con la ropa deshecha, pero vivo que algunos de su quinta no volvieron...
¿Y de la posguerra?
Trabajabamos mucho para sacar a los hijos adelante, pero fueron años muy muy malos, lo que pasa es que al estar juntos por lo menos estabamos felices, quien me diera tenerla ahora también. ...Teníamos vacas, otros cabras e ovellas,se hacía el pan en el horno, y trabajabamos de la mañana a la noche, yo aún tenía la suerte de que sabía coser y de cualquier retal hacía una ropita para los niños que había mujeres que le ataban una tela como podían y así los tenían de la mañana a la noche. Había muchos chicos en el pueblo, porque en aquellos tiempos teníamos muchos hijos, no había lo que hay ahora....y después no se podían mantener...,
Y habllando de eso, tú eras una especie de comadrona, no?
Bueno... si el niño venía bien, sabía lo que había que hacerle y le hacía lo que podía...cuando venían antes de cumplirse el tiempo ....no se podía hacer nada, porque antes no había encubadoras...pero sí, yo ayudé a nacer a muchos y me buscaban cuando las mujeres se ponían malas y yo iba para allí y llevaba trapos limpios y calentaba agua y le hacía lo que podía...tambien cuando se hacían daño en los pies, sabía vendarlos y poner cataplasmas para hacer las curas, es que el médico estaba lejos....cuando tu madre era pequeña se nos puso muy mala y tuvimos que llevarla en el burro al médico... y el médico nos dijo que estaba muy mal , que no iba a llegar viva otra vez a correchouso.........ay dios, cojimos la caballería y volvimos de noche pensando eso, que no llegaría con vida..........yo la llevaba en la teta para sentirla chupar y ver que seguía con vida....y mira donde está hoy, se curó y después tambien se nos puso sorda de una meningitis ....dios, qué pena, pero ella ahí está como los otros
¿Y para los bautizos y los entierros?
A Castro, todo a Castro, aquí no había sacerdote ni cementerio hasta muicho despues, con los muertos íbase e levábanse ó lombo descansando onde lle chamaban as cruces, a cruz do colo, a cruz...
y los niños tambien se esperaba que tuviesen el tiempo y se llevaban a bautizar
Seguiriamos hablando mucho tiempo porque hai mucho que contar,pero en algún momento hai que acabar, dime solo qué era lo mejor de antes y que es lo mejor de ahora...
Lo mejor de antes era que tenía a tu abuelo, mucha falta pero tambien mucha felicidad ....
¿Y de ahora?
Bueno, ahora no me falta de nada, bueno, me falta lo más importante....No hago nada, me lo dan todo hecho y mucho cariño........ya no puedo pedir nada mas, ver a la familia toda que era lo que más le gustaba a él, toda la familia unida.
Gracias abuela...
De nada, hija, ...y esto dónde lo vas a poner....
CUMPLEAÑOS
LA "CARACOCHA" DEL CASTAÑO
La Queimada es más que una bebida tradicional gallega, es un ritual , que se prepara recitando un conjuro para alejar los diablos, las brujas, los sapos....y quedar así liberados de todo mal.
Está hecha a base de aguardiente gallega,azúcar , corteza de limón y granos de café a la que se le prende fuego y se deja arder removiéndola a la vez que se recita el conjuro siguiente:
las llamas de este fuego a caballo de sus escobas, de las arenas gordas. baje por nuestras gargantas, de nuestra alma y de todo embrujamiento. que la humana gente, de los amigos que están fuera, participen con nosotros de esta Queimada.
DICCIONARIO SEXUAL GALLEGO.
A cona, conacha,boca del cuerpo, berberecha,castaña, chocho, bicha,perrecha,peseta:dícese de la parte externa del órgano sexual femenino.
O carallo, aparato,minga , gaita, rabo:dícese de la prolongación externa (más o menos larga) del órgano sexual masculino.
Os collós,bolas, cirolas,saco:dícese de las glándulas que acumulan el semen del aparato reproductor de los animales machos (incluídos los humanos)
A foda,meter un ferrete, chingar, ir al pajar ,hacer alegrías, tapar los agujeros, joder:dícese del acto reproductor en sí mismo.
As tetas: peras, domingas, lolas,perolas,mamadeiras,munguideiras:dícese de los abultamentos (de máis o menos notoriedad) que poseen las hembras mamíferas para alimentar a sus cachorros.
Estar empitonada:dícese de la hembra mamífera que denota un abultamiento de los pezones en sus glándulas mamarias.
Masturbarse,cambiar el aceite, abanear el peral ,manola,gaiola, tocar la gaita:dícese del acto de buscar el propio placer masculino.
Rapaciños ahogados :dícese del preservativo o anticonceptivo de goma. (Diccionario en construcción....si usas cualquier otra palabra ....házmelo saber y lo añadiré) (18 mai refrán 8
Cómo me gustaría verme algunha vez, sen conocerme....e só despois darme conta de que era eu. refrán 7
Se non houbese oscuridade, non habería soños. refrán 6
A vida é eso que está pasando mentras desexas que pase outra cousa. |
|
|